XXIX NIEDZIELA ZWYKŁA

ŻYJ W ŚWIETLE SŁOWA BOŻEGO…

zaprasza ks. Patryk Wojcieszak

XXIX NIEDZIELA ZWYKŁA | (Mt 22, 15-21)

Często spotykamy się z takimi postawami ludzi, że kiedy otrzymują od kogoś jakąś rzecz, bądź przysługę czy cokolwiek, to są gotowi tym samym się odwzajemnić, to samo dać, tak jakby chcieli w ramach podziękowania po prostu się odwzajemnić tym samym, oddać to, co otrzymali, tak samo czyniąc. Jednak gdy spotykają się z postawą człowieka, która jest nieżyczliwa, która im się nie podoba, to albo czynią tak samo, albo ignorują człowieka, tak jakby go nie było. I okazuje się, że dobrzy jesteśmy dla dobrych, a źli dla złych, bądź w najlepszym wypadku staramy się ich nie zauważać.

Dzisiaj Jezus daje lekcję nam wszystkim. Jednym krótkim zdaniem przypomina i poucza nas, że trzeba rozgraniczyć w życiu to, co ludzkie i to, co Boskie: „oddajcie cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga.”

Kochani, dzisiaj Jezus przypomina nam, co my ludzie otrzymaliśmy od Niego i jeżeli pora Mu to oddać, to trzeba pamiętać, że dał nam wszystko to, co najlepsze w życiu, to, co piękne i to, co daje każdego dnia nadzieję! A zatem, jeżeli dziś jest pora Mu to oddać, to trzeba dać to samo!

Czasem, kiedy zbyt mocno skupimy się na sobie, nasze modlitwy i postawy wobec Boga wyglądają mniej więcej tak: „daj mi to, co należy do mnie”, „niech Bóg odda człowiekowi to, co się człowiekowi należy”; zapominamy o Bogu żywym, widzimy własne potrzeby i interesy. Ciągłe: „daj, daj, daj”, zapominając, że Bóg zasłynął z tego, że człowieka obdarował wszystkim i gotów jest ciągle dawać, o ile człowiek się tego samego nauczy i zacznie z tego samego słynąć!

Jeżeli dziś przypomina nam Bóg o tym, aby dać Mu to, co się Jemu należy, to chce, abyśmy wobec drugiego człowieka byli tacy, jakim On jest wobec nas; abyśmy stawali się podobni do Niego w tym, w czym najbardziej zasłynął i w czym pociągnął nasze serca ku sobie! Przede wszystkim w miłości i bezinteresowności wobec człowieka, którego dziś stawia nam na drodze; abyśmy dali mu to, co Bóg nam dał; w taki sposób oddamy Mu to, co otrzymaliśmy, a tym samym otworzymy się przed Bogiem na jeszcze większe dary i łaski, które gotów jest nam dać, wtedy kiedy będziemy się nimi dzielić!