UROCZYSTOŚĆ CHRZTU PAŃSKIEGO

ŻYJ W ŚWIETLE SŁOWA BOŻEGO…

zaprasza ks. Patryk Wojcieszak

UROCZYSTOŚĆ CHRZTU PAŃSKIEGO | (Mt 3, 13-17)

W czasie różnych uroczystości towarzyszą nam różne kreacje. Ubiór ma dla nas niesamowite znaczenie. Doskonale wiemy, że w konkretnych sytuacjach i wydarzeniach nie można sobie pozwolić na każdy ubiór, zawsze wymaga to jakiegoś przemyślenia i tak zwanego wyczucia, aby z jednej strony nie urazić, a z drugiej, aby nie przesadzić. Ubiorem podkreślamy rangę i charakter danego wydarzenia, to co mamy na sobie często może powiedzieć tym, którzy nas widzą, co w danym momencie będziemy robić.

Dzisiaj biorąc udział w Uroczystości Chrztu Pańskiego nasze oczy zwracają uwagę na nasz chrzest, przypominając sobie jak ważne było to wydarzenie i co mu towarzyszyło. Oczywiście chrzest uczynił nas dziećmi Bożymi, które stały się dziedzicami nieba. W czasie chrztu otrzymaliśmy „białą szatę”, z której choć już dawno wyrośliśmy, to wciąż ją mamy na sobie!

Biel towarzyszy w życiu sakramentalnym od samego początku, biała szata, biała sukienka, bądź alba w czasie Pierwszej Komunii Świętej, biała suknia w czasie sakramentu Małżeństwa, biała alba w czasie sakramentu Kapłaństwa. Kolor ten oznacza czystość, miłość oraz gotowość przyjęcia danego sakramentu! Dlatego w czasie chrztu biała szata staje się szatą, która towarzyszy nam do końca naszego życia, a tym samym definiuje nas kim jesteśmy i podkreśla naszą ciągłą gotowość życia sakramentalnego!

Tak jak każdym codziennym strojem wyrażamy to co w danej chwili robimy, to również kim jesteśmy, tak samo jest z białą szatą, która w czasie chrztu Świętego stała się wyrazem naszej przynależności do Boga.

Często, kochani, o tym w ogóle nie myślimy, ale tak naprawdę jest! Dobrze jest dziś zadać sobie pytanie: jak ta szata wygląda, to znaczy jak wygląda moje życie sakramentalne, jak wygląda moja świadomość bycia dzieckiem Bożym?! Jeżeli zostaliśmy ochrzczeni, to Bóg nas traktuje tak jak Jezusa – czyli jako umiłowane dzieci, ale każdy rodzic doskonale wie, jak przykro jest kiedy dziecko przestaje szanować rodzica, albo traktować go w należyty sposób. Przestaje się odzywać, już o rodzicach nie pamięta, daje znać tylko wtedy, kiedy czegoś mu potrzeba. Chrzest uczynił nas dziećmi Bożymi z wszelkimi przywilejami oraz wymaganiami.

Bóg jest dobrym Ojcem, a jakim ja jestem dzieckiem?