XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA

ŻYJ W ŚWIETLE SŁOWA BOŻEGO…

zaprasza ks. Patryk Wojcieszak

XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA |(Łk 17, 5-10) Służyć z pokorą

Czasem „zazdrościmy” ludziom tego, co potrafią, czym się od nas różnią. Chcielibyśmy tak jak oni dobrze grać w piłkę, ładnie śpiewać, elegancko wyglądać, być w czymś po prostu tak dobrymi jak oni, potrafić to, co oni potrafią.

W dzisiejszej Ewangelii słyszymy prośbę uczniów: „przymnóż nam wiary”, czyli: chcielibyśmy Panie Jezu wierzyć tak, jak Ty, tak jak Ty żyć, tak jak Ty czynić cuda.

Zwróćmy uwagę na dzisiejszą prośbę uczniów. Oczywiście jest ona sama w sobie bardzo dobra i ważna, jednak pytanie jest: jakie ma podłoże, czyli co jest powodem tego, że proszą o większą wiarę? Jest taki serial „Anno Domini” opowiadający o życiu apostołów po Zmartwychwstaniu Jezusa. W jednym z odcinków, któryś z apostołów przysłuchiwał się człowiekowi, który rzekomo uzdrawiał innych, jednak nie mógł zaradzić w jednej z chorób, wtedy tenże apostoł w imię Jezusa uzdrowił danego człowieka. Rzekomy uzdrowiciel zapytał apostoła, w jaki sposób to uczynił. On mu odpowiedział, że w imię Jezusa i że gdy uwierzy i przyjmie chrzest, będzie podobne znaki czynił. Ten bez zastanowienia zgodził się. Później, aby sprawdzić swoją „moc”, okaleczył sługę i prosił w imię Jezusa, aby został uzdrowiony.

Proszą dzisiaj uczniowie o większą wiarę. Jednak odpowiedź Jezusa jest dość rozbudowana, dlatego można by było sądzić, że apostołowie chcieli czynić takie znaki, jakie Jezus czyni dzięki wierze. Natomiast Jezus mówi jasno, że wiara to nie siła, nie zarządzanie, lecz służba!
Dobrze jest dzisiaj kochani, zadać sobie pytanie: czy myśląc o większej wierze, mam na myśli większą świadomość obecności Boga w swoim życiu? Czy kiedy proszę o wiarę, to czy mam świadomość, że proszę o to, aby Boża miłość nigdy nie opuściła mojego serca? I czy domagając się większej wiary, mam również na myśli rozumienie krzyża i umiejętne przyjmowanie cierpienia?

Większa wiara to nie władanie, lecz służba – świadomość swojego obowiązku, swojej roli; to pokorna postawa, która ukierunkowana jest na pomoc drugiemu, a nie na branie i rozkazywanie. Jezus mówiąc o wierze, daje nam również lekcję w jaki sposób wiara wzrasta, kiedy czynimy wszystko z pokorą, czyli bezinteresownie, nie mając na celu żadnej korzyści, oraz chęci bycia lepszym i mocniejszym od innych.