I NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU


ŻYJ W ŚWIETLE SŁOWA BOŻEGO...

-  zaprasza ks. Patryk Wojcieszak

(Mk 1 ,  12-15)

Zajmowanie się wieloma rzeczami naraz, bardzo często skutkuje tym, że żadnej z tych rzeczy nie zrobimy na 100% dlatego, że w tym samym momencie nasza uwaga, siły, całe skupienie było zwrócone na wiele rzeczy, a nie na jedną. I choć czasem twierdzimy, że można niektóre obowiązki czy czynności pogodzić ze sobą, to jednak jeżeli chodzi o sprawy ważne, nie bagatelizujemy ich i całymi sobą się nimi zajmujemy.

Dzisiaj Ewangelia mówi nam, że Duch wyprowadził Jezusa na pustynię. Jezus zostawia wszystko i wszystkich, aby móc skupić się na tym, gdzie jest i co go czeka, aby całą swoją uwagę poświęcić temu co się będzie w danej chwili dziać.

Ta krótka Ewangelia w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu mówi nam o tym, że my również winniśmy pozwolić wyprowadzić się na pustynię, to znaczy pozwolić Duchowi Świętemu wprowadzić siebie w Wielki Post! Jeżeli uważamy siebie za ludzi wiary, to dla każdego z nas Wielki Post jest czasem bardzo ważnym, którego nie można zaniedbać czy bagatelizować. Więc jeżeli tak jest i chcemy dobrze przeżyć ten czas, trzeba nam całą naszą uwagę, siły i skupienie zwrócić na Wielki Post! Tak jak Jezus, który spędza 40 dni na pustyni pozbawiony tego, co nie sprzyja skupieniu, tak i my winniśmy pozostawić w tym czasie wszystko to, co może nam przeszkodzić przeżyć dobrze ten czas!

Boimy się pustyni, bo tam nic nie ma. Jednak tylko w takich warunkach można stwierdzić co dla nas jest tak naprawdę ważne w życiu i czego pragniemy w głębi serca! Czas pustyni to czas odkrywania siebie i odnajdywania drogi do Boga. Czas pustyni to czas, w którym rezygnujemy z tego co mamy, aby posiąść to czego pragniemy!

Dlatego Wielki Post jest czasem rezygnacji, aby dostrzec to czego w głębi serca pragniemy i wytrwale, w trudach i zmaganiach móc to zdobyć! Choć na pustyni nic nie ma – jest tam Jezus, który pomaga, dodaje odwagi i sił byśmy wraz z Nim przeżyli 40 dni odosobnienia, dzięki którym nasze serce doświadczy przemiany i nabędzie kolejnych wartości i cnót!

Wielki Post to czas pustyni, w którym nikt nam nic nie odbiera, tylko my sami zostawiamy to, co może nam przeszkodzić oraz utrudnić skupienie się nad wydarzeniami, które choć trudne i bolesne to jednak mają moc i cel zmienić nasze życie!