ŚWIĘTO ŚWIĘTEJ RODZINY


ŻYJ W ŚWIETLE SŁOWA BOŻEGO...

zaprasza ks. Patryk Wojcieszak

(Łk 2,22-40)

"Dziecię rosło, napełniając się mądrością"

Rodzina to pierwsza i najważniejsza Drużyna Chrystusa w jakiej się jest! Rodzina - bez niej nic by nie było, nas by nie było! Rodzina! Jak ważna jest ona w życiu człowieka! Jeżeli panuje w niej miłość i wzajemny szacunek, jedność i umiejętność przebaczania, to często bywa schronem, często inkubatorem, często najlepszym miejscem terapii, miejscem zrozumienia i doświadczania tego, co najpiękniejsze! Rodzina, która właśnie taka jest, daje wszystko to, co człowiek potrzebuje do wzrostu moralnego, duchowego i ludzkiego! Pamiętam, że uświadomiłem to sobie, gdy zauważyłem, mając troje rodzeństwa, że każdy z nas coś przeżywał i kiedy jedno z nas miało jakieś trudności, problemy, to reszta, która akurat w tym czasie miała się dobrze, niosła tego z nas, który sam iść nie mógł, nie potrafił albo nie miał sił!

Dzisiaj w Ewangelii widzimy Świętą Rodzinę, która wypełnia swoje obowiązki, w której Maryja i Józef spełniają swoje zadanie jako rodzice. Wiedzą doskonale, że takie jest prawo i wypełniają je. W tym wszystkim słyszą piękne, a zarazem trudne słowa, które z jednej strony napawają radością i szczęściem, a z drugiej strony bolą i martwią.

Postawa Świętej Rodziny rzuca światło na kondycję dzisiejszych rodzin! Każdy z nas spełnia w rodzinie jakieś konkretne obowiązki, bo każdy z nas buduje rodzinę! Zarówno rodzice jak i dzieci mają ustalone zadania i obowiązki!

Patrzymy pewnie dziś na nasze rodziny, jak one funkcjonują, jak wyglądają. Chcielibyśmy pewnie idealnych rodzin, idealnych rodziców i idealnych dzieci! Dzisiaj trzeba nam po prostu za nasze rodziny podziękować, za takie jakie one są! Podziękować za mamę i tatę, za ich trud, wysiłki, za ich miłość i wypełnianie obowiązków jako rodziców! Trzeba podziękować za rodzeństwo takie, jakie się ma! Za siostrę i brata! Trzeba dzisiaj podziękować za babcię i dziadka! Za ich troskę, dobre serce i obecność!

Uroczystość Świętej Rodziny to czas dziękowania Bogu za rodzinę taką, jaką się ma! To nie czas składania próśb czy zażaleń na rodzinę! To dobry moment,aby powiedzieć: dziękuję! Kiedy Maryja wraz z Józefem słyszą piękne słowa na temat swojej rodziny, na temat Jezusa, słyszą również słowa trudne i bolesne! To jest obraz każdej rodziny, bo w każdej rodzinie jest radość i szczęście, ale również jest ból i cierpienie! Każda rodzina ma za sobą dużo uśmiechu, ale i przelanych łez!

Często kochani tak łatwo nam zatrzymać się na bólu i cierpieniu, które z ludzkiej ułomności sobie zadajemy w rodzinie, a tak szybko zapominamy o tych radościach i szczęściu, jakiego doświadczyliśmy dzięki rodzinie! Gdyby Maryja i Józef zatrzymali się na tym, co ma być trudnego i bolesnego w ich życiu, to mogliby nigdy nie doświadczyć tej radości i szczęścia, jakie niesie za sobą wspólne życie ze sobą, a w szczególności z Bogiem!

Jeżeli kochani dzisiaj doświadczacie trudności, jakiegoś cierpienia w rodzinie i ciężko Wam powiedzieć: przepraszam, to być może brakuje w niej Jezusa! Dzisiejsza Uroczystość to czas wdzięczności za rodzinę. To najodpowiedniejszy moment, aby zaprosić Jezusa do naszych rodzin, aby pośród nas był Bóg! Byśmy potrafili pośród zranień i cierpień, mimo wszystko cieszyć się sobą i doświadczać jedności, pokoju oraz miłości jaka powinna charakteryzować prawdziwą rodzinę!

Niech Święta Rodzina będzie dzisiaj dla nas pięknym przykładem walki o rodzinę, wdzięczności za rodzinę oraz zaproszenia Jezusa jako członka rodziny, który Swoją miłością połączy serca by zaczęły bić dzięki sobie nawzajem oraz dla siebie!